برای مشاهده یافته ها از کلید Enter و برای خروج از کلید Esc استفاده کنید.

اکسچنج 98

اکسچنج 98 سیستم تمام خودکار خرید و فروش پول های الکترونیک ازرهای دیجیتال با پشتیبانی 24 ساعته و خدمات رسالی سریع خرید و فروش کلیه پول های الکترونیک مختلف

  • پی پال
  • پرفکت مانی
  • وبمانی
  • اسکریل
  • و کلیه ارزهای دیجیتال
سویفت SWIFT

سویفت

سویفت (جامعه ارتباط  مالی از راه دور سراسری بین بانکی – به انگلیسی Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication ) بزرگترین سیستم جهانی الکترونیکی پرداخت است و طبق تخمین های ارائه شده در سال 2012، روزانه بیش از 6 ترلیون دلار از طریق این سیستم مبادله می شود. اگرچه این سیستم متشکل از سیستم های انتقال وجه الکترونیک است، خود این سیستم هیچگونه تبادل الکترونیکی انجام نمی دهد. در حقیقت، این سیستم هیچگونه ارتباطی با پول ندارد. (اگرچه در بخش 2 توضیح می دهیم که (در فرایند هک بزرگ در بنگلادش) باعث انتقال پول می شود). اساس سویفت مبتنی بر این است است که SWIFT یک سیستم پیام رسان بین بانکی است. این سیستم یک زبان استاندارد دارد که موسسات از آن برای انتقال دستورالعمل های پرداخت و سایر اطلاعات به هم استفاده می کنند. پیام های سویفت با زبانی به نام FIN نوشته شده اند. تاریخچه سویفت نشان می دهد که علی رغم تنش ها، رقبا چگونه با هم متحد شده اند تا مساله مشترکی را (پرداخت های بین بانکی) حل کنند.

تاریخچه سویفت

قبل از سویفت از سیستمی به نام تلکس استفاده می شد. استفاده از این سیستم برای سویفت خوب بود زیرا به جای شروع از ابتدا کار، سویفت توانست از این سیستم به عنوان اساس کار استفاده کند.

تلکس (Teleprinter exchange) یکی از ابتدایی ترین روش ها برای انتقال داده ها است که در جنگ جهانی دوم بوجود آمد. اگرچه این سیستم مخصوص امور نظامی بود بعدها توسط موسسات مالی مورد استفاده قرار گرفت تا ارتباط بین المللی خود را برقرار کنند. تا دهه 70 میلادی، تلکس قدیمی شد و کارایی قبلی خود را نداشت: بسیار کند بود (در هر ثانیه چند بایت را منتقل می کرد)، استاندارد قالب بندی نداشت (این کار خودکار انجام می شد) و در برابر تهدیدات روزافزون ایمن نبود (هرچه باشد، تبدیل به دفتری شد که در شبکه های تلفن مورد استفاده قرار گرفت). در همین زمان، سیستم های محلی و الکترونیک انتقال پول بوجود آمدند که هدف آنها حذف کاغذ از فرایند پرداخت بود. (ایده حذف کاغذ در دهه ی 60 میلادی شکل گرفت).

تنها تفاوت این است که EFT ها پول را انتقال می دهند. اما اغلب از پیام های تلکس برای دریافت اطلاعات در مورد کارهای آینده استفاده می کردند (این امر مشکلات مربوط به تلکس را بیشتر آشکار کرد). پس در سال 1973، پس از مطالعات و تحقیقات مختلف، چند بانک سوئیفت را به عنوان جایگزین تلکس ارائه دادند. آنها شهر بروکسل را به عنوان مقر خود قرار دادند زیرا انتخاب نیویورک و لندن به دلایل سیاسی ممکن نبود. سه سال بعد، سویفت تبدیل به یک پلتفورم پیام رسان شد که سیستمی برای تایید و انتقال پیام ها و استاندارد پیام ها بود. در نتیجه بیش از 500 موسسه از 22 کشور به هم متصل شدند. امروزه بیش از 11000 موسسه در بیش از 200 کشور به SWIFT متصل هستند. تنها در سال 2015، 6.1 میلیارد پیام FIN از طریق این شکبه ارسال شدند.

همه چیز در مورد سویفت

نحوه عملکرد سوئیفت

سویفت از کد تشکیل شده است تا مشخص شود که انتقال در کجا انجام شده است، به کجا می رود و چگونه به مقصد می رسد. این رشته الفبای عددی شامل کد موسسه، کد کشور، کد محل و کد شعبه می شود. بنابراین، این سیستم مشابه سیستم مسیریابی آمریکا است. باید تکرار کرد به دلیل اینکه سویفت پول ارسال نمی کند، موسساتی که از این شبکه استفاده می کنند نیاز به رابطه بانکی دارند تا پول انتقال دهند. هر موسسه مالی یک رابط خصوصی سویفت (یک ترمینال مبتنی بر رایانه) دارد. بیشتر بانک ها سیستم های سویفت را به گونه ای تنظیم می کنند تا نسبت به سایر سیستم هایشان متمایز باشد. کاربران می توانند وارد این ترمینال ها شوند و پیام ها را به طور دستی وارد کنند. پیام ها می توانند توسط سیستم رایانه ای موسسه به طور خودکار تولید شوند و وارد ترمینال شوند. سپس ترمینال پیام سویفت را به پردازنده محلی در کشور ارسال کننده ارسال می کند. ترمینال ها تنها از طریق خطوط اجاره ای، دایل آپ یا اتصالات عمومی به پردازنده ها متصل می شوند. C24 به طور خلاصه نحوه عملکرد را ارائه می دهد.

پردازنده محلی داده ها را بررسی و ذخیره می کند و سپس آنها را به مرکز اجرایی ارسال می کند و این مرکز پیام ها را به پردازنده کشور دریافت کننده میفرستد. این پردازنده پیام را به ترمینال دریافت کننده تحویل می دهد و سپس تاییده را ارسال می کند. مسئولین موسسه مالی باید این فرایند ها را بررسی کنند تا از کلاه برداری جلوگیری شود.

انتقال وجه با سویفت

درواقع، انتقال وجه به صورت بین المللی مربوط به بانک می شود. فرض کنید دو مشتری از یک بانک در دو کشور مختلف هستند و می خواهند انتقال وجه انجام دهند. مشتری در کشور A از بانک می خواهد تا پول را به مشتری در کشور B انتقال دهد. شعبه A به شعبه دیگر می گوید با سویفت چه کاری انجام دهد. و سپس پول را انتقال می دهد و تراکنش ها را در سیستم حساب داری وارد می کند. به همین سادگی. اما واقعیت از این پیچیده تر است و شامل موسسات مالی بیشتری می شود.

مثلا، اگر یک موسسه مالی در کشور ذی نفع شعبه ای نداشته باشد باید از موسسات دیگر استفاده کند (به این بانک،  بانک متناظر می گویند) تا تراکنش را تکمیل کند. اگر هر دو بانک در موسسه سوم حساب داشته باشند می توانند از بانک سوم برای تسریع فرایند استفاده کنند. این موسسات رابطه را تشکیل می دهند، ار طریق سویفت پیام را به طور ایمن بین بانک ها ارسال می کنند و انتقال را انجام می دهند.

به طور مشابه وسترن یونیون نیز عملکردی مشابه به سویفت دارد و در صورتی که نیاز باشد می توانید از این سیستم پرداخت سریع نیز استفاده کنید.

درآمد SWIFT از چه راهی است؟

سویفت این عملیات را رایگان انجام نمی دهد بلکه از طریق تنظیمات، خدمات، تجهیزات و مشاوره هزینه ای را برای ارسال هر پیام دریافت (بزرگترین منبع درآمد) می کند. این سیستم گزارش های مالی سالانه خود را بر روی وبسایت خود قرار می دهد.

امتیاز شما به این نوشته چقدر است؟